Przejdź do treści

Badanie

Które kraje UE najpoważniej traktują zgodność w zakresie plików cookie?

GDPR Privacy Monitor Research · 2026-04-12 · 5 min czytania

Poprawiono 21.10.2026: Ponownie zmierzyliśmy to badanie na podstawie zapisanych wyników skanowania. Ranking obejmuje teraz wszystkie 25 krajów z próby (pierwotna tabela pomijała dziesięć, w tym Bułgarię, która ma najwyższy udział stron wysokiego ryzyka), średnia unijna wynosi 40,7% zamiast 41%, a porównanie dotyczące odrzucenia nie przytacza już wskaźnika 80,4%. Metodologia wyjaśnia definicje.

GDPR to jedno rozporządzenie. Jeden tekst. Bezpośrednio stosowane w każdym państwie członkowskim UE bez potrzeby transpozycji krajowej (w przeciwieństwie do dyrektywy ePrivacy, która jej wymaga, dodając kolejną warstwę różnic). Teoretycznie strona internetowa na Węgrzech ma te same obowiązki prawne co strona w Niemczech. W praktyce przepaść między teorią a rzeczywistością jest ogromna.

Gdy przeskanowaliśmy 97 304 strony internetowe w 25 z 27 państw członkowskich UE, stwierdziliśmy, że udział stron internetowych wysokiego ryzyka waha się od 20,9% w Austrii do 59,7% w Bułgarii -- niemal trzykrotna różnica. To samo rozporządzenie, ta sama metodologia skanowania, te same kryteria klasyfikacji, wyraźnie odmienne wyniki. Dane sugerują, że zgodność w mniejszym stopniu koreluje z tym, co mówi prawo, niż z tym, jak aktywnie jest egzekwowane.

Pełny ranking

Poniższa tabela pokazuje każdy kraj w naszym badaniu, uszeregowany według odsetka przeskanowanych stron internetowych sklasyfikowanych jako wysokiego ryzyka. Wysokie ryzyko oznacza, że strona wykazywała znaczące naruszenia zgody: śledzenie przed wyrażeniem zgody, awarie procesu odrzucania, brakujące mechanizmy zgody przy jednoczesnym aktywnym śledzeniu lub kombinacje tych czynników. Pokazujemy również średni wynik ryzyka (ciągła metryka 0-100) oraz wskaźnik wykrywalności banerów -- odsetek przeskanowanych stron, na których nasz system zidentyfikował baner zgody.

PozycjaKraj% Wysokiego ryzykaŚredni wynik ryzykaWskaźnik wykrywalności banerów
1Austria20,9%31,245,9%
2Niemcy23,7%33,946,1%
3Luksemburg30,7%34,737,1%
4Szwecja33,4%49,045,5%
5Łotwa35,7%40,639,8%
6Finlandia40,3%46,454,6%
7Belgia42,1%47,446,9%
8Dania42,1%48,357,0%
9Portugalia42,9%48,633,4%
10Holandia43,5%53,140,3%
11Irlandia43,9%49,047,1%
12Litwa44,0%47,634,8%
13Francja44,1%49,746,8%
14Hiszpania44,1%50,244,2%
15Włochy44,6%51,849,6%
16Estonia45,6%48,735,6%
17Słowenia46,4%50,537,5%
18Chorwacja50,1%53,744,1%
19Grecja52,5%54,941,7%
20Polska53,3%56,140,7%
21Słowacja53,8%58,252,3%
22Rumunia53,9%56,241,7%
23Czechy55,1%59,049,0%
24Węgry58,8%60,144,8%
25Bułgaria59,7%59,332,0%
(Wskaźnik wykrywalności banerów: odsetek przeskanowanych stron w danym kraju, na których wykryto baner zgody.)

Średni wynik ryzyka daje bardziej zniuansowany obraz niż binarna klasyfikacja wysokiego ryzyka. Zwróć uwagę, że Holandia ma stosunkowo umiarkowany wskaźnik wysokiego ryzyka (43,5%), ale porównawczo wysoki średni wynik ryzyka (53,1), co sugeruje, że choć mniej holenderskich stron przekracza próg wysokiego ryzyka, te które go przekraczają, są bardziej poważnie niezgodne. Szwecja pokazuje podobny wzorzec w odwrotnym kierunku: niższy wskaźnik wysokiego ryzyka (33,4%), ale stosunkowo wysoki średni wynik (49,0), wskazujący na szeroki rozkład umiarkowanych naruszeń.

Poziom 1: Liderzy -- Niemcy i Austria

Niemcy (23,7% wysokiego ryzyka) i Austria (20,9% wysokiego ryzyka) są wyraźnymi wyjątkami. Ich strony internetowe są mniej więcej o połowę mniej narażone na klasyfikację jako wysokiego ryzyka w porównaniu ze średnią unijną na poziomie 40,7%. Zrozumienie dlaczego wymaga przyjrzenia się ekosystemowi egzekucyjnemu w obu krajach.

Niemcy: głębia i szerokość egzekwowania

Krajobraz ochrony danych w Niemczech jest unikalny w Europie. Oprócz federalnego BfDI (Bundesbeauftragter für den Datenschutz und die Informationsfreiheit), każdy z szesnastu niemieckich landów ma własny niezależny organ ochrony danych. Oznacza to, że Niemcy mają łącznie siedemnaście organów ochrony danych, z których kilka należało do najaktywniejszych w Europie w zakresie egzekwowania zgody.

Bawarski organ ochrony danych (BayLDA) przeprowadził sektorowy audyt zgody na pliki cookie na stronach internetowych w latach 2020-2021, wysyłając formalne kwestionariusze do setek firm i podejmując działania egzekucyjne. Hamburski organ ochrony danych wydał szczegółowe wytyczne dotyczące Google Analytics i wymagań dotyczących zgody. Wiele krajowych organów ochrony danych przeprowadziło skoordynowane kampanie egzekucyjne celujące w konkretne naruszenia -- śledzenie przed wyrażeniem zgody, brakujące opcje odrzucania i niezgodne banery cookie.

Ta gęstość egzekwowania tworzy inny rachunek ryzyka dla niemieckich operatorów stron internetowych. Gdy rówieśnicy z branży otrzymali formalne zapytania od organu ochrony danych i gdy wytyczne są wystarczająco szczegółowe, by powiedzieć dokładnie, co jest dopuszczalne, a co nie, koszt niezgodności staje się konkretny, a nie teoretyczny.

Jest też wymiar kulturowy. Niemiecka świadomość ochrony danych sięga głębiej niż GDPR. Orzeczenie Federalnego Trybunału Konstytucyjnego z 1983 roku w sprawie Volkszählung (spisu ludności) ustanowiło informacyjne samostanowienie jako prawo konstytucyjne na dziesięciolecia przed powstaniem GDPR. Stworzyło to społeczne oczekiwania dotyczące ochrony danych, które wpływają zarówno na zachowanie firm, jak i oczekiwania konsumentów w sposób trudny do skwantyfikowania, ale wyraźnie odzwierciedlony w danych.

Austria: wczesne egzekwowanie po Schrems II

Austriacki DSB (Datenschutzbehörde) zyskał międzynarodową uwagę, wydając jedną z pierwszych decyzji egzekucyjnych w następstwie Schrems II, stwierdzając, że korzystanie przez stronę internetową z Google Analytics naruszało GDPR, ponieważ transfery danych do USA nie miały odpowiednich zabezpieczeń. Ta decyzja -- później powtórzona przez francuski CNIL i włoski Garante -- wysłała wyraźny sygnał do austriackich operatorów stron internetowych, że zgoda i śledzenie są aktywnymi priorytetami egzekucyjnymi.

Austriacki wskaźnik 20,9% wysokiego ryzyka, najniższy w naszym badaniu, sugeruje, że ten sygnał został odebrany. Gdy organ ochrony danych demonstruje poprzez konkretne, nagłośnione decyzje, że naruszenia zgody będą ścigane, wskaźnik zgodności reaguje. Austria jest jednym z najwyraźniejszych przykładów w naszych danych korelacji między egzekwowaniem a mierzalną zmianą zachowań, choć inne czynniki -- struktura rynku, postawy kulturowe -- prawdopodobnie również się przyczyniają.

Poziom 2: Nordycki środek -- Szwecja, Finlandia, Dania

Szwecja (33,4%), Finlandia (40,3%) i Dania (42,1%) zajmują średni pas, który jest lepszy od średniej UE, ale znacznie za niemiecko-austriackimi liderami.

Kraje nordyckie łączą silne wartości kulturowe dotyczące prywatności i zaufania instytucjonalnego, ale ich organy ochrony danych generalnie przyjęły mniej agresywną postawę egzekucyjną w zakresie konkretnie zgody. Szwedzki IMY (Integritetsskyddsmyndigheten) wydał godne uwagi decyzje -- w tym znaczącą karę dla Google za naruszenia prawa do bycia zapomnianym -- ale jego egzekwowanie specyficzne dla zgody było bardziej ograniczone. Fiński tietosuojavaltuutettu i duński Datatilsynet podobnie koncentrowały się na powiadomieniach o naruszeniach danych i wytycznych sektorowych, a nie na szerokich kampaniach dotyczących zgody na pliki cookie.

Szwedzki wskaźnik 33,4% wysokiego ryzyka jest jednak wyraźnie lepszy niż średnia zachodnioeuropejska, co sugeruje, że postawy kulturowe wobec prywatności mogą częściowo rekompensować rzadsze egzekwowanie. Nordyccy użytkownicy internetu są ogólnie bardziej świadomi kwestii prywatności, co może tworzyć presję rynkową na lepsze implementacje zgody nawet przy braku presji regulacyjnej.

Wskaźniki wykrywalności banerów są tutaj pouczające. Dania wykazuje wskaźnik wykrywalności banerów na poziomie 57,0% -- najwyższy wśród krajów, dla których mamy te dane -- a Finlandia 54,6%. Oznacza to, że nordyckie strony są bardziej skłonne do wdrożenia banera zgody, nawet jeśli implementacja za tym banerem nie zawsze jest w pełni zgodna. Sugeruje to świadomość obowiązku nawet tam, gdzie wykonanie nie spełnia wymagań.

Poziom 3: Europa Zachodnia -- Francja, Holandia, Belgia, Hiszpania, Włochy

Pięć krajów zachodnioeuropejskich grupuje się ściśle między 42,1% a 44,6% wysokiego ryzyka: Belgia (42,1%), Holandia (43,5%), Francja (44,1%), Hiszpania (44,1%) i Włochy (44,6%). Ta grupa plasuje się blisko średniej unijnej na poziomie 40,7% i może reprezentować punkt odniesienia zgodności -- poziom, który uzyskujesz, gdy egzekwowanie istnieje, ale nie jest wystarczająco częste lub ukierunkowane, aby znacząco przesunąć wskaźniki.

Francja: paradoks głośnego egzekwowania

Francja jest godna uwagi, ponieważ CNIL jest prawdopodobnie najbardziej międzynarodowo widocznym organem ochrony danych w Europie. Nałożył rekordowe kary na Google (150 milionów euro za naruszenia zgody w 2022 r.), Amazon (35 milionów euro) i Microsoft (60 milionów euro). Opublikował szczegółowe wytyczne dotyczące plików cookie i zgody w 2020 r. i dał francuskim stronom sześciomiesięczny okres karencji na dostosowanie się. Przeprowadził skoordynowane fale egzekucyjne celujące w strony, które nie wdrożyły opcji odrzucania.

A jednak Francja plasuje się na poziomie 44,1% wysokiego ryzyka -- dokładnie w średniej Europy Zachodniej. Jak najaktywniejszy organ egzekucyjny może generować jedynie przeciętną zgodność?

Odpowiedź prawdopodobnie leży w strukturze francuskiego internetu. Francja ma dużą, zróżnicowaną gospodarkę cyfrową z setkami tysięcy stron internetowych prowadzonych przez małe i średnie firmy, podmioty samorządu terytorialnego i organizacje, które mogą nie śledzić na bieżąco wiadomości o egzekwowaniu CNIL. Głośne działania CNIL przeciwko gigantom technologicznym generują międzynarodowe nagłówki, ale mogą nie zmieniać zachowań wśród tysięcy stron małych firm używających domyślnych instalacji WordPress z nieskonfigurowanymi wtyczkami zgody. Egzekwowanie celujące w czołówkę dystrybucji niekoniecznie przesuwa ogon.

To ważna lekcja dla wszystkich organów ochrony danych: kary przynoszące nagłówki odstraszają duże firmy, ale mogą nie przesunąć zagregowanego wskaźnika zgodności, który jest zdominowany przez długi ogon małych i średnich stron. Szeroka zmiana zachowań wymaga albo masowego egzekwowania (niepraktycznego przy obecnych zasobach organów ochrony danych), albo narzędzi, które czynią zgodność domyślną, a nie wyjątkiem.

Holandia: niski wskaźnik banerów, umiarkowane ryzyko

Holandia wykazuje interesujący wzorzec: wskaźnik 43,5% wysokiego ryzyka (umiarkowany), ale tylko 40,3% wskaźnik wykrywalności banerów -- jeden z niższych wskaźników w próbie (najniższy ma Bułgaria: 32,0%). Oznacza to, że holenderskie strony są mniej skłonne do wdrażania banera zgody, ale wśród tych, które to robią, jakość implementacji może być nieco lepsza. Może to również odzwierciedlać holenderski ekosystem internetowy, który obejmuje wiele stron z minimalnym śledzeniem (baner niepotrzebny) obok stron, które śledzą intensywnie bez banera.

Holenderski AP (Autoriteit Persoonsgegevens) był aktywny w ogólnym egzekwowaniu GDPR, ale wydał mniej decyzji specyficznych dla zgody w porównaniu z niemieckimi organami ochrony danych czy CNIL. Priorytety egzekucyjne AP koncentrowały się na przetwarzaniu danych przez rząd, danych medycznych i nadzorze na dużą skalę, a naruszenia zgody otrzymywały stosunkowo mniej uwagi.

Poziom 4: Europa Wschodnia i Południowa -- Chorwacja, Grecja, Polska, Słowacja, Rumunia, Czechy, Węgry, Bułgaria

Dno rankingu jest zdominowane przez kraje Europy Środkowej i Wschodniej, ze wskaźnikami wysokiego ryzyka od 50,1% (Chorwacja) do 59,7% (Bułgaria). W tych krajach ponad połowa przeskanowanych stron wykazuje profil zgodności wysokiego ryzyka.

Kraj% Wysokiego ryzykaŚredni wynik ryzyka
Chorwacja50,1%53,7
Grecja52,5%54,9
Polska53,3%56,1
Słowacja53,8%58,2
Rumunia53,9%56,2
Czechy55,1%59,0
Węgry58,8%60,1
Bułgaria59,7%59,3

Wspólnym mianownikiem nie jest brak obowiązku prawnego -- GDPR stosuje się identycznie -- ale wzorzec niedofinansowanych organów ochrony danych z mniejszą liczbą działań egzekucyjnych celujących konkretnie w zgodę. Węgierski NAIH, polski UODO, rumuński ANSPDCP i czeski ÚOOÚ koncentrowały swoje ograniczone budżety egzekucyjne na obszarach takich jak powiadomienia o naruszeniach danych, żądania dostępu do danych i głośne skargi, zamiast na proaktywnych audytach zgody na pliki cookie.

To jest racjonalne zachowanie dla niedofinansowanych regulatorów. Gdy masz mały zespół i dużą gospodarkę do nadzorowania, priorytetyzujesz skargi nad proaktywne egzekwowanie, a skargi dotyczące zgody na pliki cookie są stosunkowo rzadkie w porównaniu ze skargami na naruszenia danych czy odmowy dostępu do danych. Wynik jest taki, że naruszenia zgody pozostają w dużej mierze bezkarne, a operatorzy stron internetowych nie napotykają znaczącego ryzyka egzekucji.

Te dane nie odzwierciedlają kompetencji ani zaangażowania tych organów ochrony danych. Kilka organów z Europy Środkowej i Wschodniej działa ze stosunkiem personelu do populacji, który stanowi ułamek tego, czym dysponują niemieckie krajowe organy ochrony danych. Węgierski NAIH, na przykład, nadzoruje kraj z 10 milionami mieszkańców. Bawarski BayLDA, nadzorujący populację o podobnej wielkości w jednym niemieckim landzie, historycznie dysponował większymi zasobami i bardziej skoncentrowanym mandatem.

Wniosek jest strukturalny: jednolite regulacje bez jednolitego egzekwowania dają niejednolitą zgodność. Jest to istotne ustalenie w danych na poziomie krajowym.

Korelacja egzekucyjna

Jeśli naniesiemy intensywność egzekwowania organów ochrony danych na wskaźniki zgodności (narracyjnie, ponieważ nie publikujemy tutaj wykresu), związek jest zauważalny. Kraje z największą liczbą działań egzekucyjnych celujących konkretnie w zgodę -- Niemcy, Austria -- mają najniższe wskaźniki wysokiego ryzyka. Kraje z głośnym, ale skoncentrowanym egzekwowaniem (Francja) wykazują przeciętną zgodność. Kraje z minimalnym egzekwowaniem specyficznym dla zgody wykazują najwyższe wskaźniki naruszeń.

Ta korelacja nie dowodzi przyczynowości -- czynniki kulturowe, struktura rynku i dojrzałość lokalnego sektora technologicznego odgrywają rolę. Ale siła wzorca w 25 krajach jest trudna do wyjaśnienia bez egzekwowania jako głównego czynnika napędzającego.

Niektóre godne uwagi działania egzekucyjne, które wydają się przesuwać wskaźniki:

  • Niemcy (2020-2022): Wiele krajowych organów ochrony danych przeprowadziło skoordynowane audyty zgody na pliki cookie, wysyłając formalne pisma do setek stron internetowych. BayLDA opublikował FAQ dotyczące zgody, które stało się de facto standardem zgodności.
  • Austria (2022): Decyzja DSB dotycząca Google Analytics była szeroko relacjonowana w austriackich mediach technologicznych i biznesowych, powodując widoczną falę migracji z GA do Matomo.
  • Francja (2021-2022): Fala egzekucyjna CNIL dotycząca plików cookie objęła ponad 100 stron za niezgodne implementacje zgody, choć wpływ wydaje się skoncentrowany wśród większych operatorów.
  • Włochy (2022): Garante wydał zaktualizowane wytyczne dotyczące plików cookie, które pobudziły aktywność zgodności wśród większych włoskich stron, choć wskaźnik 44,6% wysokiego ryzyka sugeruje, że efekt nie rozprzestrzenił się szeroko.

Wskaźniki wykrywalności banerów według krajów

Wskaźnik wykrywalności banerów -- odsetek stron, na których nasz skaner zidentyfikował mechanizm zgody -- różni się znacznie między krajami:

KrajWskaźnik wykrywalności banerów
Dania57,0%
Finlandia54,6%
Niemcy46,1%
Holandia40,3%

Dania prowadzi z 57,0%, co sugeruje, że duńskie strony są najbardziej skłonne do wdrożenia jakiejś formy mechanizmu zgody, nawet jeśli ich ogólna jakość zgodności (42,1% wysokiego ryzyka) jest przeciętna. Niemiecki 46,1% jest niższy, niż można by się spodziewać, biorąc pod uwagę niski wskaźnik naruszeń, ale jest to spójne: niemieckie strony, które śledzą, są bardziej skłonne robić to z odpowiednią zgodą, podczas gdy niemieckie strony, które nie śledzą, mogą zasadnie działać bez banera.

Holenderski 40,3% należy do niższych wartości (najniższą w pełnej tabeli rankingu ma Bułgaria: 32,0%), co jest zgodne z holenderskim wzorcem opisanym powyżej: mniej banerów ogólnie, ale niekoniecznie gorsza zgodność wśród tych, które je wdrażają.

Te wskaźniki odzwierciedlają również rzeczywistość metodologiczną. Strona, która nie ustawia żadnych nieistotnych plików cookie i nie kontaktuje się z żadnymi domenami śledzenia stron trzecich, naprawdę nie potrzebuje banera zgody na podstawie wyłączenia w dyrektywie ePrivacy dla plików cookie ściśle niezbędnych. Pewna zmienność we wskaźnikach banerów jest zatem oczekiwana i uzasadniona.

Co to oznacza dla firm transgranicznych

Jeśli prowadzisz stronę internetową lub usługę cyfrową obsługującą użytkowników w wielu krajach UE, te dane mają bezpośrednie praktyczne implikacje.

Twoje ryzyko zgodności jest określane przez rynek z najsilniejszym egzekwowaniem. Jeśli Twoja strona obsługuje niemieckich użytkowników, poprzeczka jest efektywnie ustawiona przez oczekiwania niemieckich organów ochrony danych, niezależnie od tego, gdzie jest siedziba Twojej firmy. Zgodnie z mechanizmem jednego punktu kontaktowego GDPR Twój główny organ nadzorczy może być w Twoim kraju macierzystym, ale każdy organ ochrony danych może podejmować działania na podstawie skarg swoich mieszkańców. Węgierska strona obsługująca niemieckich odwiedzających może podlegać kontroli niemieckich organów ochrony danych. Porównywanie się ze średnią własnego kraju jest niewystarczające. Jeśli jesteś polskim operatorem strony i 53,3% Twoich rówieśników ma wysokie ryzyko, bycie „przeciętnym" nadal oznacza, że jesteś niezgodny z literą GDPR. Rozporządzenie nie dostosowuje swoich wymagań według krajów. Zmienia się jedynie prawdopodobieństwo egzekucji -- a trendy egzekucyjne idą w jednym kierunku. Organy ochrony danych, które jeszcze nie priorytetyzowały zgody, prawdopodobnie to zrobią w miarę wzrostu koordynacji na poziomie europejskim. EROD dąży do konwergencji. Wytyczne Europejskiej Rady Ochrony Danych dotyczące plików cookie, działania grup zadaniowych i opinie spójności są zaprojektowane tak, aby zmniejszyć lukę egzekucyjną między państwami członkowskimi. Raport grupy zadaniowej EROD ds. banerów zgody z 2023 r. zidentyfikował powszechne naruszenia i wezwał do skoordynowanego egzekwowania, a kilka wcześniej mniej aktywnych organów ochrony danych zasygnalizowało zwiększoną uwagę na zgodę w odpowiedzi. Niskie egzekwowanie na danym rynku prawdopodobnie nie pozostanie status quo w nieskończoność.

Problem harmonizacji GDPR

Dane na poziomie krajowym w tym badaniu są pod pewnymi względami wyzwaniem dla celu harmonizacji GDPR. Rozporządzenie miało stworzyć jednolity standard w całej UE, zastępując mozaikę krajowych przepisów o ochronie danych. Pod względem tekstu prawnego się to udało. Pod względem rzeczywistości zgodności jeszcze nie.

Strona w Austrii jest niemal trzy razy mniej narażona na wysokie ryzyko niż strona w Bułgarii lub na Węgrzech. Francuski użytkownik klikający „Odrzuć" ma dokładnie te same prawa co polski użytkownik. Baner zgody jest bardziej prawdopodobny w Danii niż w Holandii. Żadna z tych różnic nie ma podstawy prawnej -- są one wszystkie konsekwencjami zróżnicowanego egzekwowania.

To stawia trudne pytanie: czy ramy regulacyjne, które polegają na krajowych organach egzekucyjnych z diametralnie różnymi zasobami i priorytetami, mogą zapewnić jednolitą ochronę? Dane sugerują, że odpowiedź obecnie brzmi nie. Luka między Niemcami/Austrią a Węgrami/Czechami nie zmniejsza się -- i nie zmniejszy się bez znaczącego przywrócenia równowagi zasobów organów ochrony danych lub przesunięcia na egzekwowanie na poziomie UE dla powszechnych, technicznie mierzalnych naruszeń takich jak śledzenie przed wyrażeniem zgody.

Zgoda na pliki cookie jest, ironicznie, jednym z najłatwiejszych obowiązków GDPR do weryfikacji na dużą skalę. W przeciwieństwie do oceny zgodności z prawem działalności przetwarzania danych czy adekwatności oceny skutków dla prywatności, sprawdzenie, czy strona ustawia pliki cookie śledzące przed wyrażeniem zgody, jest obiektywnym, automatyzowalnym pomiarem. Jeśli UE nie może osiągnąć konwergencji egzekucyjnej w przypadku tego najbardziej mierzalnego z naruszeń, perspektywy konwergencji w trudniejszych kwestiach są marne.

Uwaga metodologiczna

Wybór stron internetowych oparto na liście Tranco Top 1M, przefiltrowanej według przynależności krajowej. Atrybucja krajowa wykorzystywała krajowe TLD jako główny sygnał, uzupełniony danymi o rejestracji i hostingu, gdy TLD były niejednoznaczne (np. domeny `.com`). Strony z niejasną przynależnością krajową zostały wykluczone z analizy na poziomie krajowym, ale uwzględnione w zagregowanych danych ogólnounijnych.

Każda strona była skanowana przy użyciu identycznych kryteriów: zachowanie przed wyrażeniem zgody, wykrywanie banera, testowanie procesu odrzucania (tam, gdzie zidentyfikowano przycisk odrzucenia), analiza czasu życia plików cookie i ocena dostępności. Skaner nie wprowadzał żadnych korekt ze względu na kraj pochodzenia -- węgierska strona była oceniana tą samą metodologią i przy tych samych progach co niemiecka.

Wielkości prób różnią się w zależności od kraju, odzwierciedlając rozkład stron internetowych UE na liście Tranco. Kraje z większymi gospodarkami cyfrowymi (Niemcy, Francja, Holandia) wnoszą więcej stron. Wszystkie procenty są obliczane na podstawie próby danego kraju, nie całości ogólnounijnej.


Sprawdź, jak wypada Twoja strona. Uruchom darmowy skan na gdprprivacymonitor.eu, aby uzyskać tę samą ocenę zgodności, którą zastosowaliśmy do każdej strony w tym badaniu -- z pełnymi dowodami, wynikami ryzyka i konkretnymi ustaleniami.

Sprawdź swoją stronę

Uruchom bezpłatne skanowanie zgodności z RODO - bez rejestracji.

Przeskanuj swoją stronę za darmo